Chory zgłasza się do punktu konsultacji anestezjologicznych w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus przy ul. Lindleya 4, (budynek główny, czyli numer 20) – gabinet 30 lub 30A na parterze w prawo od wejścia głównego, w ustalonym terminie (data i godzina konsultacji są wydrukowane na formularzu zlecenia otrzymanym od operatora lub koordynatora).
Planowana godzina wizyty jest ORIENTACYJNA, bo wcześniejsze porady mogą trwać różnie długo, dzięki wyznaczonym godzinom ustalona jest kolejność przyjęć – niekiedy trzeba będzie na swoją kolej poczekać. Prosimy jednak o terminowe stawianie się przed gabinetem – lekarz poprosi kolejną osobę.
LISTA DOKUMENTÓW POTRZEBNYCH PODCZAS WIZYTY U ANESTEZJOLOGA:
- WYPEŁNIONA I PODPISANA ANKIETA ANESTEZJOLOGICZNA – powinni Państwo otrzymać druk podczas wizyty u lekarza kwalifikującego do zabiegu, można też pobrać odnośny formularz z tej strony internetowej. Kliknij tutaj aby pobrać ankietę
- WYNIKI PODSTAWOWYCH BADAŃ oraz innych badań zleconych przez lekarza kwalifikującego do zabiegu, zwykle:
- EKG (z opisem); badania laboratoryjne jak morfologia, potas, sód, glukoza, badania krzepnięcia, kreatynina; badania obrazowe (np.RTG klp, doppler żył kończyn dolnych, itp.). Niezbędne minimum to zazwyczaj podstawowe badania laboratoryjne, nie starsze niż 1 miesiąc, proszę zabrać ze sobą także wyniki starszych badań.
- POSIADANE ZAŚWIADCZENIA OD LEKARZA/LEKARZY PROWADZĄCYCH: o stanie zdrowia i stosowanym leczeniu oraz ew. jego zalecanej modyfikacji w okresie okołooperacyjnym, (np: od kardiologa, chirurga naczyniowego, endokrynologa, neurologa, nefrologa).
- POSIADANE KARTY INFORMACYJNE (wypisy) z wcześniejszych pobytów w szpitalach/SOR lub ambulatoryjnych porad specjalistycznych.
- WYNIKI wykonanych wcześniej badań np. EKG, ECHO serca, prześwietlenie płuc, spirometria.
- Zapisane wyniki pomiarów ciśnienia tętniczego, stężenia glukozy lub innych wskaźników, które chory regularnie kontroluje
Na wizytę warto założyć wygodny strój, ułatwiający badanie lekarskie.
Zlecone badania laboratoryjne potrzebne do konsultacji można wykonać w Punkcie Pobrań szpitala (budynek 11) każdego dnia roboczego w godzinach 7.00-10.00. Pacjent może wykonać powyższe badania we własnym zakresie. Warto też przynieść ze sobą wcześniejsze wyniki badań.
Do samego zabiegu konieczna jest również oznaczona GRUPA KRWI (także wykonywana w laboratorium SKDJ, ale można dostarczyć wynik badania z innej placówki).
Proszę mieć świadomość, że brak pełnej informacji o stanie zdrowia, a także współistnienie nieleczonych/nie w pełni kontrolowanych chorób towarzyszących uniemożliwia kwalifikację do znieczulenia do zabiegu planowego.
Informacje o znieczuleniu.
Wiele współcześnie wykonywanych procedur diagnostycznych oraz zabiegów operacyjnych wymaga znieczulenia wykonywanego z udziałem zespołu anestezjologicznego. Dobór rodzaju znieczulenia zależy od rodzaju procedury medycznej, dopasowany jest także do osoby chorego, u którego dane znieczulenie się wykonuje. Doboru takiego dokonuje się indywidulanie, rozważając stosunek korzyści do ryzyka, gdyż każdy rodzaj znieczulenia ma swoje zalety i wady. Lekarz anestezjolog w oparciu o wiedzę i doświadczenia zaproponuje Pani/Panu optymalny w danej sytuacji sposób znieczulenia, przedstawiając również możliwe alternatywy. Należy podkreślić, że każdy zabieg medyczny, także znieczulenie obarczony jest pewnym ryzykiem. Niekiedy zdarzają się również poważne, zagrażające życiu powikłania związane ze znieczuleniem (np. zatrzymanie akcji serca). Zespół prowadzący znieczulenie dołoży wszelkich starań, aby to ryzyko zminimalizować. W przypadku zabiegów operacyjnych ryzyko towarzyszące samemu znieczuleniu jest jedynie jedną ze składowych ogólnego ryzyka towarzyszącego procedurze. Stąd ryzyko ogólne może być jedynie oszacowane, indywidualnie różne i wahać się w szerokich granicach. Samo znieczulenie jest jednak procedurą dosyć bezpieczną, ryzyko poważnych powikłań zwykle nie przekracza częstości ok.1:10000-1:100000.
Współcześnie często łączy się różne metody i rodzaje znieczulenia, aby uzyskać optymalne efekty i zminimalizować działania niepożądane oraz ryzyko powikłań.
Znieczulenie ogólne („narkoza”) to rodzaj znieczulenia, który polega na „wyłączeniu” na czas zabiegu świadomości i odczuwania bólu. Leki, które są potrzebne do wywołania takiego działania są podawane drogą dożylną lub wziewną, nierzadko oboma w czasie jednego znieczulenia. Czasami potrzebne jest również podanie leków, które spowodują zwiotczenie mięśni, co z kolei uniemożliwia samodzielne oddychanie i wymaga prowadzenia wentylacji zastępczej (sztucznego oddechu) przy pomocy respiratora poprzez specjalną rurkę założoną do tchawicy lub maskę krtaniową umieszczoną w gardle – te czynności wykonuje się dopiero po wyłączeniu świadomości chorego, więc nie będą Państwo ich samych pamiętać. Po zakończeniu operacji, jeśli nie pojawią się przeciwwskazania następuje stopniowe wybudzanie, a w dalszej kolejności przekazanie na oddział nadzoru poznieczuleniowego. Na oddział macierzysty pacjent powraca, gdy spełnione zostaną odpowiednie do tego kryteria – może to nastąpić po kilkudziesięciu minutach, ale i po wielu godzinach.
Odmianą znieczulenia ogólnego jest sedacja/analgosedacja, gdzie w odróżnieniu od narkozy zachowane są odruchy obronne i własny oddech pacjenta, co pozwala uniknąć wentylacji zastępczej.
Anestezjolog może być także jedynie obecny na sali operacyjnej, nie wykonując znieczulenia jako takiego – takie postępowanie nosi nazwę monitorowanej opieki anestezjologicznej i służy zwiększeniu bezpieczeństwa procedury zabiegowej.
Znieczulenie regionalne znosi czucie bólu w określonych regionach ciała poprzez czasowe wyłączenie przewodnictwa w nerwach przewodzących m.in. bodźce bólowe. Efekt ten uzyskuje się za pomocą leków miejscowo znieczulających precyzyjnie podając je bezpośrednio w okolicę nerwów. Działanie to można osiągnąć na różnych poziomach układu nerwowego – podając lek miejscowo w okolicy rany operacyjnej (zn.miejscowe), blokując przewodnictwo w nerwach obwodowych (blokady nerwów lub splotów albo blokady przedziałowe) lub na poziomie nerwów rdzeniowych/rdzenia kręgowego (blokady centralne). W zależności od tego uzyskuje się zniesienie czucia w różnych obszarach ciała, przy zastosowaniu blokad centralnych nawet w całej dolnej części ciała. Pacjent w trakcie takiego znieczulenia może pozostawać przytomny, ale jeśli wyrazi chęć, a nie będą istniały istotne ku temu przeciwwskazania może otrzymać leki, które spowodują, że zaśnie i nie będzie pamiętać w szczegółach przebiegu operacji. W każdej chwili można jednak będzie go obudzić. Można także, jak wspomniano wyżej, łączyć znieczulenie regionalne ze znieczuleniem ogólnym. Praktyczną zaletą znieczuleń regionalnych jest redukcja lub wręcz całkowite zniesienie odczuwania bólu również w okresie pooperacyjnym.
Finalnego wyboru metod znieczulenia dokona anestezjolog prowadzący znieczulenie, w miarę możliwości uwzględniając preferencje chorego, a także wymagania związane z samym zabiegiem operacyjnym oraz bieżącą sytuację kliniczną. M.in. temu celowi służy przedoperacyjna wizyta w punkcie konsultacyjnym, w czasie której zebrane zostaną ważne informacje ułatwiające podjęcie optymalnej decyzji o rodzaju znieczulenia.
